جنبش سقاخانه؛ انکشاف و گشودگی تمهیدات و شگردهای زیبایی شناختی هنرهای کهن، قومی و سنتی ایران

کاربست عناصر تصویری و جلوه‌های بصری هنرهای کهن، قومی و سنتی در آثار سقاخانه‌ای‌ها مورد وثوق همگان است. اما در این التفات، نوع نظرگاه و چگونگی کاربست، اهمیت ویژه‌ای می‌یابد. گفتمان هویت و سایه سنگین آن در دهه‌های اخیر بر جامعۀ " نقد هنری "، تأثیر عمیقی در عدم گشودگی معیارهای زیبایی‌شناسی واقعی این جنبش داشته است. لذا تشبث به میراث گذشتگان را وجهی شعارزدگی و نگرش در سطح ارزیابی کرده‌اند. این پژوهش با نگرش نقد " زیبایی شناسی" جنبش سقاخانه؛ ارزش‌های خودبسنده آثار ایشان را که تحت سیطرۀ نقدهای " ماهیت پندارانه" معطوف به " هویت‌گرائی صرف " است؛ مهجور و ناگشوده می‌یابد. لذا می‌کوشد با معرفی چگونگی نگرش این هنرمندان به میراث هنری گذشتگان که بیشتر در کنش " کشف و گشودگی" " شگردها و تمهیدات زیبایی شناسانه" آن مواریث جستنی است، هم به واکاوی ارزش‌های زیبایی شناسانه هنرهای مورد التفات ایشان پرداخته و با ساخت‌های همیشگی " هنر ایران " اشارتی کرده باشد و هم " گوهر ناب فرم و اشکال هنری "  آثار ایشان که در " تجربه زیبایی شناختی" اندیشه هنرمندانش نهفته می‌باشد را به بوته نقد و نظر بنشاند. به نظر می‌رسد پرویزتناولی در این جنبش نقشی تعیین کننده داشته باشد، از همین روی این پژوهش بر آثار وی تأکید بیشتری دارد.

 

برای ادامه مقاله اینجا کلیک نمایید