جشنواره‌های ادبی بیش از پیش به موضوعات اخلاقی و معرفتی بها دهند

علیرضا محمدعلی بیگی شاعر و خوشنویس قمی در بخش ‌شعر کهن دوازدهمین جشنوارۀ شعر و داستان انقلاب که چندی پیش مراسم اختتامیه آن در تالار اندیشه حوزه هنری برگزار شد موفق به کسب رتبه نخست شد. وی همچنین در سال 1396 برگزیدۀ بخش شعر کهن پانزدهمین مهروارۀ شعر و داستان جوان سوره شده‌است. در ادامه گفتگویی با او درباره مجموعه شعر برگزیده ‌اش در جشنواره شعر انقلاب با نام «طیران» داریم.

    

 

کدام کار شما برگزیده دوازدهمین جشنواره شعر و داستان انقلاب شد؟

مجموعه شعر «طَیَران»

 

چه شد که به دنیای شعر روی آوردید؟

از همان ایام نوجوانی و آغاز شاعری، یک خلاء را در شعر امروز احساس کردم آن هم بُعد معرفتی و روحانی انسان بود. شعر و نقد شعر معاصر نیز در جنبه‌های زبانی، تخیلی و مدرن شدن مستغرق است. درحالی‌که این‌ها پوسته‌اند. هستیِ گمشدۀ آدمی، کمال معرفت است.

اگرچه، شاعران بسیاری در زمینه‌های اخلاقی، معرفتی و مناجاتی قلم زده‌اند و آثار فاخری تولید کرده‌اند، اما هنوز هم که هنوز است، این خلأ احساس می‌شود. من به نوبۀ خودم، تصمیم گرفتم این دغدغه‌ را در قالب یک مجموعه‌ شعر تألیف و تعریف کنم و در این مسیر، قدمی، هرچند کوچک و ناچیز، بردارم.

 

ایده مجموعه شعر طیران چطور شکل گرفت؟ و در چه روندی سروده شد؟

تکامل این مجموعه، به دلایل مختلفی، سال‌های سال به طول انجامید. بارها و بارها آن را ویرایش کردم و هنوز هم ادامه دارد. معمولا هرگاه شعرهایم را مرور می‌کنم، تغییراتی در آن‌ها می‌دهم تا بهتر شوند. آنچه برای جشنواره فرستادم، بخشی از مجموعه بود. پس‌از ارسال به جشنواره، شعرهای دیگری هم اضافه شده و تغییراتی صورت گرفت. یاری‌ها و راهنمایی‌های شاعران گرانقدر آقایان حسن بیاتانی، سیدمحمد جواد شرافت، محمدحسین نجفی و سید وحید سمنانی تأثیر به‌سزایی در روند تکاملی این مجموعه داشته‌است. همین‌جا از لطف بی‌دریغ ایشان کمال تشکر و قدردانی را به‌جای می‌آورم.

 

به نظرتان برگزاری جشنواره های ادبی چقدر در روند کار یک شاعر تاثیر می گذارند؟

جشنواره‌، اگر با کیفیت و رعایت شرط و شروطش برگزار شود، خالی از فایده نیست. باعث تشویق و معرفی هنرمند و اثرش است. یا مثلا گاهی تبادل نظراتی بین شرکت‌کنندگان و اساتید رخ می‌دهد که مفید است. با این‌ همه، میزان تأثیر جشنواره بر هنرمند، بسته به شرایط روحی و سنی هر فرد، متفاوت‌ است. مثلا ممکن است یک نوجوان در منطقه‌ای محروم با رتبه آوردن در یک جشنوارۀ کوچک محلی تشویق شود و چه بسا به هنرمند بزرگی تبدیل شود.

به نظرم هنرمند باید فقط به‌فکر کیفیت اثرش باشد، نه فقط در فکر و دغدغۀ برگزیده شدن و اگر هم برگزیده شد، بداند در آغاز راه است و نباید مغرور شد.  به قول معروف؛  تا باد غرورت کله از سر نبرد    شاگرد بمان و اوستادی مطلب

 

 

چه چیز جشنواره داستان انقلاب را می پسندید و چه اتفاق بهتری می تواند در این جشنواره بیفتد؟

جشنوارۀ شعر انقلاب، مانند هر جشنواره دیگری در هر دوره با فراز و فرودهایی روبه‌روست. اعتبار یک جشنواره به کیفیت داوری، سطح شرکت کنندگان، میزان جوایز و اعتبار نهاد برگزار کننده وابسته است. خوشبختانه در این دوره، این چهار گزینه در حد قابل قبولی بود. 

انتظارم از این‌گونه جشنواره‌ها این‌است‌که در این روزگار تاریکی و سرگشتگی بشر، به آثار اخلاقی و معرفتی بیش‌از پیش بها دهند و مروّج آن باشند.

 

ما را مهمان یکی از آثار ممجموعه شعر طیران کنید.

و زل زدیم به یکرنگی شباهتمان

نگاه‌های هماهنگ تا قیامتمان

 

ستاره‌ایم و سپیده؛ دو بال تا ملکوت 

کبوتریم حرم مقصد زیارتمان‌

 

قرارمان سر شب در حیاط‌خلوت راز

اشاره‌های دقیق تو هم علامتمان

 

من و تو در ازل آیینه آفریده شدیم

یکی شدیم همان اوّل رفاقتمان

 

مدام باد مدام این طلوع هستی‌بخش

مباد رو به زوال آبیِ طراوتمان!